Copy
View this email in your browser

Lieve tochtgenoten,

Het gebeurde tijdens het schrikbewind onder Pinochet. Er werd een protestmars voor landhervorming gehouden en een van de protesterende boeren werd opgenomen en opgesloten in de gevangenis. Zijn vrouw was te weten gekomen in welke cel hij gevangen zat. En elke avond stak ze een kaarsje aan en ging zo staan dat haar man vanuit zijn cel het lichtje kon zien. Het was hun enige houvast in die donkere tijd. Waar bleef die vrouw de kracht en liefde putten om daar dagelijks te staan? En hoe kon dit klein, symbolisch lichtpunt, dat geen enkele concrete hulp bood, in die omhullend nacht die man overeind houden? Voor een buitenstaander gebeurde er nauwelijks iets – een verwaaide vrouw die een kaarsje vasthoudt, wat dan nog? Hadden de bewakers begrepen wat zich daar afspeelde, dan zouden ze zeker zijn opgetreden. Aan dit voorval, dat vele jaren geleden zich afspeelde, denk ik elk jaar rond Kerstmis terug. Het getuigt van de kracht in mensen, van de kracht die schuilt in kleine gebaren en het openbaart iets van schoonheid van Kerstmis.
 
In een kleine uithoek van de wereld, buiten de drukte en het alledaagse leven, werd een kind geboren. Sommige specialisten vermoeden dat het gezin zoals vele in die tijd weigerde aan de Romeinen belasting te betalen en zich had verstopt voor de inspectiedienst. Het leefde in een stal alleen bekend aan herders, ook al het uitschot van de samenleving. Hoe kon het zijn dat een alledaagse gebeuren, een kind dat in armoede werd geboren, de aanzet werd van een wereldwijde revolutie? Hoe kon dit kleine begin vanuit God gezien uitgroeien tot een teken van hoop voor heel de mensheid? Hoe is het te bevatten dat diezelfde God zich helemaal wil uitgieten in mensen van goede wil? Het zijn actuele vragen nu we in een sfeer van angst en isolatie Kerstmis vieren en uitzien naar tekens van hoop. 

Die hoop grijpt ons nog dieper aan, want niet alleen 2000 jaar geleden werd een kind geboren, maar dat kind wil altijd opnieuw in elk van ons worden gewekt. Eerst moeten we ruimte in onszelf scheppen om dat kinderlijke, nieuwe begin een kans te geven, om het vervolgens te tonen aan iedereen die zich wanhopig, triestig of verlaten voelt. We kunnen mensen oproepen om te ontdekken hoe in elk van hen de mogelijkheid schuilt om nieuw leven te baren, om een kindje te koesteren als een nieuw begin. Dat kind, beeld van Gods indringende en overweldigende liefde, is de aanzet van een andere levenswijze. Ook van een nieuwe tijd die wij in het nieuwe jaar hopen te verwelkomen. 

Drie situaties van een kwetsbaar, onooglijk begin. Ik keer daarom terug naar de vrouw die elke nacht met een klein kaarsje in de hand voor buitenstaanders een vreemde verschijning was, maar voor haar man een teken van hoop. Ze is voor mij een beeld van wat een christen vandaag kan zijn: iemand die een klein licht aanreikt. Een licht, een tegendraads verhaal, een klein gebaar in alle bescheidenheid gegeven, een innerlijk kracht, het zijn allemaal tekens van liefde. Voor de wereld lijkt het futiel en toch is het zo belangrijk. Dagelijks wordt opgesomd wat we zoal moeten missen - en soms zijn dat inderdaad waardevolle dingen, maar soms ook erg banale. Nergens hoor of lees je iets over de kans die deze situatie biedt. Wat is de essentie van Kerstmis en hoe kan je die beleven? Moeten we niet, net als die Chileense vrouw, durven spreken over een klein teken van hoop dat veel krachtiger is dan alle dagelijkse goedbedoelde aanmoedigingen over volhouden? “Verschenen is de mildheid en de trouw van onze God”.

In onze zangbundel staat dat prachtige lied waarmee sommige monnikengemeenschappen de dag afsluiten en dat ik in deze kersttijd zo toepasselijk vind (lied 374).
 

Gij zijt boven de zee,
Zilveren poolster zijt Gij.
Op U varen wij.
Ik was verheugd toen men mij zei: 
Op hem varen wij.
Eeuwige vlam van vrede 
Ontsteek in ons uw vrede.
Hoge wakende, gij zijt stilte,
Nacht van eeuwigheid tot eeuwigheid.


Marcel Braekers o.p.

PS: Allen van harte welkom op de zoom viering volgende zondag 27 december. De link staat ook op de voorpagina van de website van Filosofenfontein 

Deze mail werd gestuurd naar: <<mail adres>>
Ons postadres is: Filosofenfontein Waversebaan 352 Heverlee (Leuven) 3001 Belgium 
Onze website is: https://filosofenfontein.be/
Om ons toe te voegen aan uw adresboek, klik op deze link.
Ons e-mail adres is: info@filosofenfontein.be
Wilt U inschrijven/gegevens veranderen of uitschrijven uit deze lijst?
U kunt inschrijven of  uw voorkeuren wijzigen of uitschrijven uit deze lijst

Email Marketing Powered by Mailchimp