Copy
View this email in your browser

VeertigVragen #12. Geen God, wel naar de kerk?

Goedemorgen <<Naam>>. Tijdens de Vastentijd behandel ik elke dag een vraag van een lezer. Vraag 2 was: geen kerk, wel geloof. Vandaag doen we het andersom. Geen God, wel een kerk?

"Moet je in God geloven om naar de kerk te gaan? Ik heb het geprobeerd maar het lukt me niet. Toch ga ik naar de kerk (Doopsgezinde Gemeente) omdat ik wat in de bijbel staat belangrijk vind en ik hecht aan een geloofsgemeenschap waar je samen voor dezelfde idealen staat. Hoe sta jij daar tegenover?"

Beste "Godloos maar niet goddeloos", 

ik ben allereerst blij dat je niet langer probéért in God te geloven. Dat heb ik zelf een jaar of wat gedaan, tijdens mijn theologiestudie. De enige keren dat ik bad, waren de keren dat ik op de kansel stond omdat ik voorging in mijn kerk. Je wordt er doodongelukkig van, zoiets existentieels afdwingen bij jezelf. Er zijn dingen die zich niet laten forceren - slapen, ontspannen, liefhebben, vergeven, en ook geloven. 

Op een dag heb ik het maar eerlijk tegen mijzelf en mijn naasten gezegd. 'Ik weet het allemaal niet meer met dat geloof'. Ik stond mijzelf toe om kerkloos te worden, en mij agnost te gaan noemen. Zo noem ik mijzelf nog steeds weleens, al komt er vaak 'christelijk' voor te staan: 'christelijk agnost'. 

Dit is wat ik zelf heb ervaren: zodra ik niet meer hoefde te geloven van mezelf, werd ik spontaan weer een stuk geloviger. Er was ruimte voor het ongeloof, en daardoor kwam er ook ruimte voor het geloof. Omdat die beide kanten in alle mensen kunnen zitten, volgens mij. Ik stel me zo voor dat de hele kerk vol zit met mensen die stuk voor stuk op een andere plek zitten op dat spectrum van geloof tot ongeloof. Jij zit aan de kant van het ongeloof. Nou, helemaal prima, en tof dat je komt!

[tekst gaat verder onder het plaatje]
Bovenstaand boek las ik in diezelfde periode die ik net beschreef. Alain de Botton, geboren en getogen atheïst, en nog steeds niet in een god gelovend, ging zich eens in religie verdiepen. En wat schetste zijn verbazing? Er zit zeer veel levenswijsheid in religieuze tradities. Daar kunnen wij atheïsten nog wat van leren, zegt hij tegen zijn lezers. 

Als christelijk opgevoede en opgeleide jongen vond ik het inspirerend om dat te lezen. Hee, dacht ik - ook als ik helemaal van mijn geloof donder, blijft er dus genoeg moois over in die kerk. Misschien is er zelfs een plaatsje voor mij daar, als ik definitief breek met het theïsme.

Zo had je natuurlijk ook de beruchte 'atheïstische dominee' Klaas Hendrikse. Zelfs als dominee kun je het maken om niet in Gods bestaan te geloven. Ik vond zijn boek lezenswaardig, althans voor de helft waarin hij positief over zijn vak en traditie vertelt. Het geeft maar aan: in de kerk is er genoeg te doen voor jou, ook als je niet alle orthodoxe leerregels onderschrijft.

[tekst gaat hieronder verder]


Wat zijn de mooie dingen van religie bijvoorbeeld? Nou, je noemt er zelf al een paar. De Bijbel, een geloofsgemeenschap, gedeelde idealen. Prachtig.
Zelf noem ik altijd de drieslag 'verhalen, rituelen en gemeenschapsvorming'. 

Prachtige, inspirerende, vormende Bijbelverhalen - nou en of die werken als je niet helemaal zo gelooft als de doorgewinterde Gereformeerde Bonder. Ik heb er een heel boek aan gewijd, Bijbelverhalen voor alle mensen. 
Rituelen die je helpen het leven beter door te komen - daarover heeft met name Alain de Botton (zie boven) heel veel geschreven. Hoe waardevol kunnen de biecht, de doop, het zingen, het gebed zijn? In hoofdstuk 2 van mijn boek noem ik een aantal rituelen waarmee ik opgroeide en die ik nog steeds liefheb.
En gemeenschapsvorming, dat spreekt voor zich: mensen die elkaar steunen, naar elkaar omzien, elkaar inspireren en elkaar herinneren aan gedeelde waarden en idealen. Samenkomsten op zondag en doordeweeks. 

Stuk voor stuk waardevolle dingen, heus niet alleen voor zekerweet-gelovigen. Schuif dus lekker aan in die kerkbanken en vervul er jouw rol!

Nog even over zeker weten: het was Boele Ytsma die een lans brak voor de twijfelende gelovige. Hij raakte zijn zekerheden kwijt, zag zijn kathedraal figuurlijk instorten, maar ontdekte dat de plek waar hij nu was, 'van de kaart', eigenlijk een heel interessant gebied was. Als je alles niet zo zeker weet als sommige andere kerkgangers, kun je juist heel waardevolle inzichten opdoen. 

[slot volgt onder het plaatje]
Van de kaart

Maar misschien twijfel jij überhaupt niet. Geloof je gewoon niet in God, klaar. Wil je wel graag onderdeel van de kerk zijn, klaar. Je vraagt hoe ik daar tegenover sta - wel, ik vind het heel goed. Niet omdat ik stiekem hoop dat jij je ooit nog bekeert, maar misschien wel andersom: wij, andere kerkgangers en gelovigen die op een andere plek op de schaal ongeloof-geloof zitten, kunnen waarschijnlijk heel veel leren van jou. Heel geïnspireerd raken door jouw input, jouw gezichtspunt en invalshoek. Jouw bijdrage kan van grote waarde zijn.

Want we noemen de Kerk het Lichaam van Christus, en heus niet alle ledematen van dat lichaam geloven vroom en stellig in een God daarboven.
Steun deze serie, bepaal zelf wat je betaalt
Betaal voor mijn thee terwijl ik dit schrijf (tikkie 1 euro)
Stel zelf een vraag
Copyright © 2019 Vreemd Geluid, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by Mailchimp