Copy
Nieuwsbrief 12, mei 2019

Welkom

De grote stappen in klusland zijn achter de rug voor dit moment en nu zijn het telkens kleine stappen, maar zo vaak zijn ook die kleine stappen een enorme zegen. Ook met kleine stappen kun je een enorme wandeling maken.
Op de afgelopen periode kunnen we terugkijken met trots, dankbaarheid en verwondering. Trots op drie geweldige kinderen die hebben laten zien dat het niet altijd makkelijk is een pleegbroertje te hebben, maar hier geweldig mee omgaan en keer op keer nieuwe kansen geven. Ze voeren geen gedoogbeleid, maar nemen op met hun hart, daarbij wel hun eigen grenzen aanhoudend. Wat een knappe prestatie!
Dankbaar, omdat God telkens weer voorziet in wat we nodig hebben en dat Hij ons keer op keer bevestigd. We zijn dankbaar voor mensen die Hij op onze weg plaatst en zegeningen die we te midden van alles ervaren.
En vol verwondering over hoe dingen bij elkaar komen en God Zijn wegen aan ons bekend maakt. Vol verwondering hoe harten worden geraakt.
Over dit alles, maar ook over nieuwe sponsoringen, verdere plannen en verbouwingsperikelen leest u in deze nieuwsbrief. Bedankt dat u de moeite neemt onze nieuwsbrief te lezen.

De verbouwing

Onze achterdeur is voorzien van glas, wat gelijk een heel anders zicht is dan de houten plank die er zat. De tussendeur tussen halletje achter en de achterkamer, die geplaatst is, was ook een zeer welkome verbetering. Met de kou die we gehad hebben scheelde het enorm dat we die kou konden buiten sluiten. Toen de volgende dag bij het zijraam ook nog dubbelglas geplaatst werd, werd het helemaal behaaglijk in huis.
De plank in het halletje om omhoog te lopen is inmiddels ook verleden tijd. Een heus trappetje geeft nu een fijnere op- en neergang.

Daniëlle had inmiddels de smaak van het laminaat leggen te pakken en voorzag ook de trapkast van laminaat. Voor de meesten niet zichtbaar, maar zó prettig in de schoonmaak.
De tafel in de keuken die op instorten stond werd afgevoerd en daarvoor in de plaats kwamen een kast en een plank om elektrische keukenapparaten te plaatsen. Ook de keuken straalde zo veel meer rust uit.

De oude "keuken" was ook hard aan een beurt nodig en zo werd al het oude behang verwijderd en de gaten in de wanden (vanwege eerdere lekkages) gedicht. De kamer werd van een nieuw behangetje en plinten voorzien en zo kreeg deze kamer de bestemming die oorspronkelijk bedoeld was. Hieronder ziet u wat voor en na foto's.

De hal heeft ook een metamorfose ondergaan. Er zijn deuren in de meterkast ingehangen, wat gelijk een heel ander zicht geeft. En zo komt er ruimte voor ruimte meer rust en wonen we steeds meer in een echt huis! Op sommige momenten zien we vooral wat er nog gebeuren moet, maar op veel andere momenten kunnen we genieten van de enorme ruimte die we mogen gebruiken en die daarmee ook figuurlijk ruimte geeft.

Nu wordt er volop geschilderd en staan er nog een heleboel afwerklatten op het programma, maar daarover verderop meer.
Gezinsuitbreiding

In onze vorige nieuwsbrief schreven we over de komst van onze 8-jarige pleegzoon, Jeremy. De plaatsing die kort zou zijn is inmiddels voor onbepaalde tijd verlengt. 
In februari kwamen we voor een nieuw dilemma te staan. Er werd door onze pleegzorgbegeleider gevraagd na te denken over een nieuwe plaatsing: een jongetje van 4 jaar met een behoorlijke rugzak. Onze pleegzorgbegeleider sprak er al even over met onze eigen kids en ook wij gingen met hen in gesprek. De reacties waren niet alleen maar positief. Dit jongetje zou voor "de rest van zijn leven" blijven en dan is het nogal wat. We hebben ook eerlijk verteld dat dit een heel pittige plaatsing zou zijn. Dat gaf flink denkwerk. 
Terwijl Corné en Daniëlle het dossier over deze kleine jongen lazen, namen de zorgen ergens toe, maar tegelijk ging hun hart wijd open: dit jongetje wilden ze graag een plek bieden. Wat is het dan opnieuw mooi dat je nooit alleen staat! We wilden "ja" zeggen, als Juvent inderdaad zou besluiten de jongen bij ons te plaatsen, maar wilden wél dat het een "ja" van het hele gezin zou zijn. En zover was nog niet iedereen.
Er werd een ontmoeting geregeld bij de Hollandse hoeve, zodat ons gezin en  onze andere pleegzoon (die van niets wist) alvast eens kennis konden maken met het kleine mannetje. Wat er toen gebeurde was te wonderlijk voor woorden. Ieder van ons was gelijk verkocht en kon zijn hart open stellen voor deze roodharige kleuter met ogen die een oude ziel weerspiegelden. Ieder van ons gezin zei: "Laat maar komen!" Anne werd gelijk door het jongetje meegenomen naar de glijbaan en niet veel later zaten Jeremy en de kleine jongen vrolijk naast elkaar op een grote glijbaan. De match was gemaakt.
Maar als het dan écht wordt....

De zenuwen gingen door het huis. Ieder wist inmiddels dat Benjamin op vrijdag 15 maart zijn intrede in ons gezin zou doen. Tweeënhalve week na de ontmoeting. Ons hart en huis stonden open, zijn kamer was gereed, maar zouden we ook écht klaar zijn en ... Vragen, vragen, vragen.
We zijn inmiddels bijna twee maanden verder. En wat zijn we dankbaar! Vol verwondering kijken we hoe dit jongetje voor ons gezin gemaakt lijkt te zijn, nee, beter gezegd: Hoe ons gezin voor dit jongetje gemaakt lijkt te zijn! Er zullen vast en zeker nog vele lastige momenten komen, maar voor nu is het vooral genieten. Het is heerlijk om te zien hoe een jongetje opbloeit, maar ook hoe onze eigen kinderen op een enorm liefdevolle manier zorgen voor hem. 

Corné heeft voor deze periode pleegzorgverlof opgenomen. Omdat deze plaatsing werd gekenmerkt als zwaar, hebben we bewust de keuze gemaakt hier echt samen voor te gaan. In totaal heeft Corné vier hele weken opgenomen en zes weken halve dagen gewerkt. Hoewel het met de plaatsing op zich meeviel, was het heel fijn om er samen te zijn. Niet alleen voor het jongetje dat bij ons kwam wonen, was alles nieuw, maar ook voor onze andere pleegzoon, onze eigen kinderen en onszelf was alles anders en heeft iedereen weer moeten zoeken naar een nieuw evenwicht. Het was fijn om onze aandacht samen te kunnen verdelen.
Ook hebben we in de tussentijd heel wat overleggen gehad en dat was goed om samen te kunnen doen. Hoe meer we samen voor de dingen gaan, hoe meer we zien wat we al lang wisten: we zijn een geweldig team!
Van 11 tot en met 15 juni is er weer de Oranjefondscollecte. Ook dit jaar mogen wij in Wemeldinge collecteren. Van de opbrengst is 50% voor onze stichting en 50% voor andere projecten. Heb je een uurtje de tijd? Geef je snel op en help mee; vele handen maken licht werk!
Sponsors

Op 21 februari kregen we een mail om een afspraak te maken met een dorpsgenoot. We hadden geen idee waarvoor, maar een afspraak was snel gemaakt. De boodschap die gebracht werd, maakte ons zeer blij. Kledingbeurs Het lichtpunt  vroeg of wij een gericht doel, dat direct voor de pleegkinderen zou zijn, konden noemen om daar de opbrengst van de kledingbeurs dit keer aan te besteden. Een doel was snel bedacht: ons speeltoestel stond op instorten... Een nieuw speeltoestel zou dus van harte welkom zijn.
Vanaf toen ging het snel: we kregen een toezegging en vonden een bedrijf, dat deze toestellen levert, bereid het andere deel te sponsoren. En zo kwam er een speeltoestel van Grootplezier uit Krabbendijke. Het oude speeltoestel moest natuurlijk wel worden afgebroken en afgevoerd en het nieuwe toestel opgehaald en in elkaar gezet, maar ook dat kwam wonderlijk makkelijk voor elkaar. Neef Hans uit Groningen wilde zich graag een paar dagen nuttig komen maken en zo werd onderstaande bereikt.
Bedankt Kledingbeurs Het lichtpunt, Grootplezier én Hans!
Juvent

In de afgelopen tijd heeft u diverse keren over jeugdzorg in het bijzonder, maar ook over Juvent specifiek kunnen lezen in de kranten. En die berichten waren lang niet altijd positief. In deze nieuwsbrief willen we even een positieve spotlight zetten op Juvent.

In de afgelopen periode hebben we heel wat keren om de tafel gezeten met onze pleegzorgbegeleider. En waar we vorige keer positief schreven over de eerste kennismaking, schrijven we nu héél positief over Eveline. Wat hebben we het met haar getroffen! Ze begeleid, bemoedigt, stuurt bij, luistert, onderneemt actie, heeft oog voor iéder gezinslid en is ook nog eens reuzegezellig.
Is Eveline perfect? Is Eveline 24/7 bereikbaar? Nee, gelukkig niet! Ze is een echt mens en heeft ook nog een privé. Maar als het nodig is, weten we haar te vinden en dat is super.

Ook vanuit het meedenken met de vervolgstappen ervaren we vanuit Juvent meeleven en stimulans. We hopen nog lang met hen samen te kunnen werken.
Dromen

Onze dromen gaan verder dan waar we nu zijn en dus gaan onze stappen ook verder. Inmiddels hebben we een eerste gesprek gehad met Gezinshuis.com en zijn we door naar een volgende ronde. Van pleeggezin hopen we door te groeien naar gezinshuis. Hiervoor hebben we de komende tijd nog een hoop te doen, maar we worden bij iedere stap alleen maar enthousiaster. Niets is zo mooi als wandelen in je bestemming. Is dat makkelijk? Nee, verre van, maar tegelijk zó mooi. En als het aankomt op "kunnen wij dit wil, zijn wij geschikt" komen de woorden van Henk Binnendijk in gedachten: "God zoekt geen mensen die het kunnen. Hij zoekt mensen die het niet kunnen, zodat Hij het kan doen." Wij zijn bereid, zodat God het door ons heen kan doen.

Daarnaast proberen we ons netwerk uit te breiden en contacten te leggen. We hebben nog steeds de droom om begeleid wonen en/of opvang aan tienermoeders aan te bieden, maar op dit moment is onze geldpot leeg en moet er nog teveel aan bakkerij of schuur gebeuren om voor hen een plek te kunnen bieden. Daarom zoeken we naar wegen.
Mocht jij ideeën hebben, wegen naar subsidies kennen of anderszins met ons mee willen denken: laat het weten! Samen kunnen we meer dan alleen. En heb je die ideeën niet of ken je de wegen niet, maar wil je ons wel helpen zoeken: laat het weten! We kunnen gebed hierin gebruiken, maar ook mensen die een stukje tijd en energie in willen zetten om samen met ons naar die wegen te zoeken. En juist als het gaat om een plek voor tienermoeders in Zeeland, dan is de nood hoog. De enige opvangplek die er was is onlangs gesloten. 
Huize van Cadsand

Een korte update dit keer. Veel heeft u al kunnen lezen in de eerdere stukken van deze nieuwsbrief.
Al met al kunnen we zeggen dat het goed met ons gaat. Omdat regelmatig naar Mart's gezondheid gevraagd wordt, een update over hem.
Mart gaat tegenwoordig nog vier dagen in de week naar school. De woensdagen is hij thuis en gebruikt hij om bij te slapen, te herstellen, te bewegen en de manueel therapeut te bezoeken. De wedstrijden waar hij zo naar uitkeek, heeft hij nog niet kunnen rijden, maar we hopen dat daar snel verandering in komt.

We zijn inmiddels ook gezegend met de komst van twee konijntjes. Het was een langgekoesterde wens van twee van onze kinderen, die door Robert en "de Wemeldingse konijnenfokkers" werd gerealiseerd. Ook de pleegkinderen genieten er enorm van. De kippen en konijnen moesten even aan elkaar wennen, maar inmiddels rennen ze vrolijk met elkaar door de ren.
Klusdagen

Omdat we nog wel wat hulp kunnen gebruiken en samen leuker en sneller is dan alleen, hebben we een klusweekenden gepland. Heb je tijd zin en puf om een (deel van een) dag te komen om beide dagen, laat het ons weten. 
Het eerste klusweekend staat gepland op vrijdag 14 en zaterdag 15 juni. Tijden bepalen we met elkaar.
Dorpsstraat 35
4424 CV Wemeldinge
 
Telefoon: 0113 621085
E-mail: info@hetkompas-wemeldinge.nl
www.hetkompas-wemeldinge.nl
Facebook: Het Kompas
 
Rekeningnummer: NL13INGB0006927526



Het Kompas/ Baruch as I am werkt vanuit Jesaja 61: 1
De Geest van God, de HEER, rust op mij,
want de HEER heeft mij gezalfd.
Om aan armen het goede nieuws te brengen
heeft Hij mij gezonden,
om aan verslagen harten hoop te bieden,
om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken
en aan geketenden hun bevrijding
 

 
 
Wil je onze nieuwsbrief niet langer ontvangen, klik dan op onderstaande link.
 unsubscribe from this list

 






This email was sent to <<Email Address>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
Het Kompas/ Baruch as I am · Pr. Beatrixweg 3, · Wemeldinge, 4424 AB · Netherlands

Email Marketing Powered by Mailchimp