Copy
Nieuwsbrief 7, april 2017

Welkom

Lammetjes dartelen in de wei, duiven hebben een nest in de boom voor ons slaapkamerraam gebouwd, tulpen staan in volle bloei, de bloesems vertellen ons van de oogst die gaat komen en ondertussen gebeurt er veel, heel veel bij ons.
Fijn dat u geïnteresseerd bent in ons werk en de moeite neemt deze nieuwsbrief te lezen!

De verbouwing

Na een periode van relatieve rust begon het toch weer flink te kriebelen... En dus gingen we weer aan de slag. Afwerklatten en plinten konden we zelf wel aan inmiddels en dus begon het meten, zagen, boren en timmeren. Tot ons genoegen kwam ook zwager Stefan helpen en ging het klussen dus wat sneller.
Maar het werd ook hoog tijd om beneden verder te gaan en dus werd een klusbedrijf bij de hand genomen en werden de eerste kozijnen beneden verwijderd en succesvol vervangen. Nu nog even wachten op het glas. Helaas hield het na die twee kozijnen ook weer op. Om verder te gaan moest de voorzetwand die nog door de aannemer geplaatst was, verwijderd worden en de ellende die we toen zagen...... Hier moest de constructeur weer aan te passen komen. Deze is inmiddels geweest en dus kunnen we binnenkort beneden weer verder. We kunnen niet wachten.....

Tussendoor kwamen onze vaste klussers ook weer om de badkamer af te maken en het wastafelmeubel te plaatsen. Terwijl het buiten flink waaide, gingen zij binnen aan de slag. Helaas waaide het zo hard op een gegeven moment dat de overbuurman belde dat we maar eens naar ons dak moesten kijken... de zinken dakgootbak kwam los gewaaid... Oeps! De oeps bleek later nog wat erger dan gedacht, want na twee dagen regen hoorden we binnen op onze slaapkamer plop, plop, plop... Zachtjes tikt de regen op het zolderraam... en in onze slaapkamer. Inspectie wees uit dat er een paar dakpannen los gewaaid waren en de regen via het dak vrolijk onze slaapkamer binnen sijpelde. Wij werden er zelf minder vrolijk van. Corné en Stefan gingen het dak op en klaarden de klus.
Helaas ontdekte Corné ondertussen een nieuwe plop, plop, plop.... In de ruimte beneden waar de keuken moet gaan komen, kwam het water wederom vrolijk naar beneden gedrupt en zakte bij ons het vrolijkheidspeil. Opnieuw onderzoeken waar het water vandaan kwam. Dit was duidelijk geen regenwater van het dak, maar wat wel. En het is bijna knap, maar wat bleek, met alle tekeningen, foto's en maatvoeringen was er nét een waterleiding geraakt bij het bevestigen van de wastafel in de badkamer. En dus werd (opnieuw) het water afgesloten, de keuken leeggehaald, de muur opengebroken, het laminaat en de ondervloer verwijderd, een kachel om alles droog te krijgen geplaatst en aangezet en vervolgens de lekkage verholpen. Daarna konden ondervloer en laminaat weer gelegd worden (wat wordt je daar op een gegeven moment handig in) en alle spullen weer op z'n plek gezet. Maar... het badkamermeubel hangt. En sinds een paar dagen komt er zelfs water uit de kranen. Wát wordt een mens op een gegeven moment blij van kleine dingen. Het is geweldig dat we op drie plaatsen tegelijk tanden kunnen poetsen bijvoorbeeld. Het scheelt enorm in de rij 's ochtends...
In memoriam

Op 29 maart hebben wij afscheid moeten nemen van Jos Cornelisse. Vele lezers van deze nieuwsbrief hebben hem wel eens aan het werk gezien in ons huis en vaak ook gesproken, want Jos sprak met iedereen. Voorafgaand aan zijn sterven hebben we hem in de periode in het ziekenhuis mogen ondersteunen en konden we er ook voor zijn zoon David zijn. Op zaterdag 1 april hebben we een uitvaartdienst gehad, waarin we ons vertrouwen mochten uitspreken dat Jos nu op een betere plaats is: bij zijn Hemelse Papa.
We zijn dankbaar voor wat ome Jos voor ons als gezin heeft betekent. In een periode waar de een na de ander ons in de steek liet, kwam hij en zette zijn schouders onder het project. Hij ging er vol voor en zorgde ook voor de Fancy fair met een mooie opbrengst. Hij hielp ons en ondertussen konden we hem een mooie invulling geven voor zijn dagen, wat hem weer hielp.
In dit alles moesten we denken aan hoe God dingen gebruikt. Hoe moeilijk het ook is, we kunnen dankbaar zijn voor de tegenslag die de aannemer ons bezorgd heeft. Zonder wat hij ons heeft aangedaan, waren we waarschijnlijk niet zo close met Jos geworden en hadden we niet zijn zoon David opgevangen. En zo blijkt weer: God doet alles medewerken ten goede voor wie vertrouwen op Hem.
Huize van Cadsand

Huize van Cadsand: never a dull moment...
In het weekend dat ome Jos in het ziekenhuis terecht kwam en klusser Co zijn verjaardag vierde, kwamen er twee pleegzonen in ons gezin. We hadden lange tijd gezegd dat we pas met de opvang zouden beginnen wanneer het huis ver genoeg klaar was, maar soms lopen dingen net effe anders (nou ja, soms...). En dus haalden we de jongens op en reden naar het feest om vervolgens thuis te komen in een nieuwe gezinssituatie. Die dag waren Daniëlle's moeder en Dinie druk bezig geweest om de kamer voor de jongens tip tip in orde te hebben.
Inmiddels wonen de jongens zes weken bij ons en staan we vol verwondering te kijken hoe "makkelijk" het hele gezin zich in de nieuwe situatie voegt. We zijn dankbaar dat we mochten gaan beginnen met waarvoor we ons geroepen voelen.
Een bijkomend voordeel voor onze eigen kids is dat een langgekoesterde wens in vervulling is gegaan: een huisdier; we hebben een pleegpoes! Coco is de poes van de jongens die bij ons wonen en zij is met hen meeverhuisd.

Mart is helaas op 21 januari tijdens een MTB-wedstrijd ongelukkig ten val gekomen en heeft daar bij een zware hersenschudding opgelopen en een whiplash. Dat betekende een maand ziek thuis en daarna langzaam opbouwen. De pijn in zijn hoofd, nek, schouders en rug wordt minder en ook het energielevel stijgt. Hij gaat nu rond half 10 naar school en houdt het dan de rest van de dag vol. Om half 9 beginnen lukt nog niet, want zijn lichaam heeft tijd nodig om op te starten en bovendien is het nog teveel belasting om de prikkels van een hele dag school te verwerken. Sinds drie weken mag hij weer wel op zijn gewone fiets stukjes fietsen en op zijn racefiets op de rollerband een kwartier en dat alles langzaam maar zeker opbouwen. Het is pittig, maar gelukkig is Mart positief ingesteld. Hij baalt dat hij zijn titel van districtskampioen niet kan verdedigen, geen NK wielrennen kan rijden en geen Zeeuws kampioenschap MTB, maar "volgend jaar heb ik nieuwe kansen en daar ga ik vol voor!"

Luc heeft besloten zijn volle focus op emotioneel herstel te leggen en school op een laag pitje te zetten en dit jaar volgend schooljaar over te doen. School geeft hierin alle ondersteuning en we zijn dankbaar dat we Luc steeds meer rust zien krijgen en hij zijn grenzen beter leert kennen en aangeven.
Eén van de dingen waarin hij rust vindt, is fotograferen. In deze nieuwsbrief vindt u een aantal van zijn foto's. Het is prachtig om de wereld door de ogen van Luc te zien, want hij kijkt vaak net even anders.

Anne heeft een nieuwe hobby: bonbons maken. Ze bedenkt en maakt zelf ook de vullingen en velen hebben al geproefd van het lekkers dat ze maakt. Ze kan niet wachten op een échte keuken, maar ondertussen improviseert ze hier én maakt ze regelmatig dankbaar gebruik van oma's keuken.

Verder hebben we natuurlijk een hectische periode achter de rug met de zorg voor ome Jos, de opvang van de jongens en alle andere dagelijkse en verbouwings dingen, maar dan is het mooi om te merken dat we rust mogen uitstralen en horen dat we liefde uitdelen. Het mooiste compliment kregen we van een juf: "Veel mensen praten over naastenliefde, jullie dóen naastenliefde." Dat is precies wat we willen: liefde uitdelen en daarmee het hart van God laten zien.

 
Dat varkentje zullen we eens wassen

Op 27 januari stonden we op de Winterfair in Wemeldinge. Het was een leuke middag, waar vooral aan de naamsbekendheid gewerkt werd en contacten werden gelegd. Verder was er een verloting én kon er geraden worden hoeveel steentjes er in een pot zaten. De winnaars van het raadspel waren Britt,  en Aysha. Zij kregen respectievelijk een bestelde taart, een doos bonbons en een glazenset. De taart en bonbons waren uiteraard van Anne's hand. 

Inmiddels staat er een nieuwe actie op stapel: varkentjes wassen. Corné droomt van een grote boerderij mét varkens en dus gaan we er alvast wassen. Nee, zonder gekheid we hebben een leuke actie gevonden waarbij we uw hulp goed kunnen gebruiken.
Er komen boekjes met daarin krasvakjes in de vorm van varkentjes. Onder de varkentjes zit een bedrag verborgen tussen de € 0,50 en € 3,00. Er wordt mensen gevraagd een varkentje te wassen en het bedrag te doneren dat onder het varkentje tevoorschijn komt. Ieder boekje is € 50,00 waard. We zoeken mensen die met zo'n boekje onder vrienden, familie, collega's, sportgenoten e.d. aandacht willen vragen voor ons werk.
Wil je helpen, mail ons even!
Tot slot

Penningmeester Emiel heeft aangegeven zijn taak neer te willen leggen. Hij kan zich niet genoeg wijden aan zijn taak. Daarom onze vraag: wie wil een plekje in het bestuur innemen? Dat mag als penningmeester, maar als "gewoon" lid van het bestuur kan ook, want dan wordt er wat geschoven in de samenstelling/ taakverdeling.

Bedankt voor het lezen. We zijn benieuwd naar uw reacties!
Dorpsstraat 35
4424 CV Wemeldinge
 
Telefoon: 0113 621085
E-mail: info@hetkompas-wemeldinge.nl
www.hetkompas-wemeldinge.nl
Facebook: Het Kompas
 
Rekeningnummer: NL13INGB0006927526



Het Kompas/ Baruch as I am werkt vanuit Jesaja 61: 1
De Geest van God, de HEER, rust op mij,
want de HEER heeft mij gezalfd.
Om aan armen het goede nieuws te brengen
heeft Hij mij gezonden,
om aan verslagen harten hoop te bieden,
om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken
en aan geketenden hun bevrijding
 

 
 
Wil je onze nieuwsbrief niet langer ontvangen, klik dan op onderstaande link.
 unsubscribe from this list

 






This email was sent to <<Email Address>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
Het Kompas/ Baruch as I am · Pr. Beatrixweg 3, · Wemeldinge, 4424 AB · Netherlands

Email Marketing Powered by Mailchimp