Copy
Het is al even geleden dat jullie een nieuwsbrief van Natuur Werkt! ontvingen. Andere bezigheden zorgden hiervoor. Maar ik hoop weer een aantrekkelijke nieuwsbrief voor jullie te hebben samengesteld!

Deze keer: de zin en onzin van superfoods, pas op voor E171 en wees kritisch op het gebruik van antidepressiva.
View this email in your browser
Superfoods, bestaan die nou echt? Toen ik onlangs op dit woord googelde kwam ik uit op 38.600.000 hits.... Het geeft iets aan van de enorme belangstelling die we er voor hebben. Of kun je ook zeggen dat het een hype is? Voor mensen met een gevulde portemonnee?  
 

Wat moeten we met die superfoods? 

Met enige regelmaat wordt er weer een nieuw superfood ontdekt en de hemel in geprezen. Maar vaak en zijn er goedkopere alternatieven voorhanden die net zo goed zijn. Kunnen we niet beter uitgaan van verse en gevarieerde voeding? Van levende voeding waarin ook na bereiding zoveel mogelijk voedingsstoffen bewaard zijn gebleven?

Wat al dan niet tijdelijk als superfood wordt aangeprezen, heeft jammer genoeg vooral te maken met marketing. Australisch voedingswetenschapper Duane Mellor noemde superfoods vorig jaar zelfs een 'marketing gimmick'.

Een paar voorbeelden:

Goji bessen:
Verkoopargument: versterkt je afweer, verhoogt het libido en beschermt tegen hart- en vaatziekten en kanker. Ook zouden de bessen een goede bron van zeaxanthine zijn, een stof die je ogen gezond houdt. 

Het oordeel: het is gewoon een bes...net als andere bessen. En als je extra zeaxanthine wilt binnen krijgen, eet dan gewoon vaker oranje en rood fruit, of bladgroenten zoals bijvoorbeeld spinazie, koolsoorten (bijvoorbeeld boerenkool) spruitjes, broccoli, pompoen etc. etc. 


Chia zaad
Verkoopargument: ze zitten vol met omega 3, goed voor hart- en bloedvaten en voor het zenuwstelsel.

Het oordeel: ja, er zitten omega 3 vetten in chiazaad, maar ze moeten in het lichaam nog wel worden omgezet voordat ze hun gezonde werk goed kunnen doen. Als dit de reden is dat je chiazaad gebruikt,...neem dan af en toe een stukje zalm. Dat is effectiever en goedkoper.

En zo zijn er nog talloze voorbeelden te vinden maar vooruit, nog ééntje dan:


Kokoswater:
Verkoopargument: een trendy sportdrankje dat snel weer rehydrateert.

Het oordeel:
Meestal niet beter dan gewoon water. Het enige goede kokoswater is de soort die uit de nog groene kokosnoot komt. Maar er gaat nogal eens wat mis:

  • Vaak worden rijpe kokosnoten gebruikt (dat is goedkoper), maar de inhoudsstoffen zijn dan ook minder.
  • Vers kokoswater wordt nogal eens vervangen door een concentraat, voor de fabrikant maakt dat het vervoer goedkoper. Het product wordt hiervoor verhit en tot siroop ingekookt. Op de plaats van bestemming wordt er weer water aan toegevoegd. Maar door verhitting gaan waardevolle vitaminen, mineralen en enzymen verloren!
  • Kokoswater is kwetsbaar en moet koel worden bewaard. Om problemen te voorkomen wordt de drank daarom vaak gepasteuriseerd Ook hierdoor worden vitaminen, mineralen en enzymen vernietigd. En als je het kokoswater dan nog laat inkoken tot siroop, wat houd je dan over?
  • Sommige fabrikanten voegen ‘natuurlijke smaakstoffen’ of zoetstoffen toe. Om de smaak van de rijpe kokosnoot te maskeren? Het water van deze noten smaakt nl. zuurder.

Dus tja, google maar eens verder en je schrikt ervan wat je allemaal gaat vinden. Natuurlijk, hou je van de smaak van gojibessen of van andere superfoods, neem ze dan omdat je ze lekker vindt. Maar blijf kritisch en neem al die marketingtrucjes met een flinke korrel zout! 

bron: 1, 2, 3

Toevoegingen in ons voedsel, hou ze in de gaten! Deze keer: E171

Er zijn aanwijzingen dat een veelvoorkomende toevoeging aan voedingsproducten, titanium dioxide nanodeeltjes (E171), de functie en structuur van darmcellen verandert. Dit gaat ten koste van de opname van voedingsstoffen en vooral van mineralen, meldt journal NanoImpact. Ook kan dit additief een rol spelen in het ontstaan van het lekkende darm syndroom. De cellen in de dunne darm absorberen voedingsstoffen en fungeren als barrière tegen stoffen die ons ziek kunnen maken. Er zijn aanwijzingen dat E171 deze functies aanzienlijk vermindert. De stof is een onoplosbaar materiaal dat meestal gebruikt wordt voor witte pigmentatie in verf, papier en plastic. Het is ook een actief ingrediënt in zonnebrandcrèmes om het ultraviolette licht te blokkeren. Maar: je vindt E171 ook in bijvoorbeeld kauwgom, snoep, melk, kant-en-klare toetjes, brood en tandpasta.

Vooral chronische blootstelling aan titanium dioxide verslechtert de darmwerking. Hierdoor verzwakt de darmwand, vertraagt onze spijsvertering en worden sommige voedingsstoffen (vooral ijzer, zink en vetzuren) minder goed opgenomen. Ook enzymen doen hun werk minder goed en er ontstaan meer ontstekingsreacties.



Onze kinderen zijn de dupe...
Toch concludeerden de Amerikaanse voedsel- en warenautoriteit (FDA, Food and Drug Administration) en de European Food Safety Authority in 2016 dat deze toevoeging veilig is....Maar gezien het feit dat het vooral kinderen zijn die E171 binnenkrijgen (zij eten immers vaak meer snoep, zoetigheid en kauwgom), moet je m.b.t. het gebruik van E171 op zijn minst vraagtekens zetten.

Waarom moeten we oppassen voor nanodeeltjes?
Via onderzoek is vastgesteld dat sommige poeders giftiger worden als de individuele deeltjes kleiner zijn. Ze kunnen dus meer schade aanrichten. Dat kan in de longen plaatsvinden, maar ook elders in het lichaam. Mbt E171 is nog wel meer onderzoek nodig. Meer informatie via deze link.

Eigenlijk breekt dit dus weer een lans voor echte, levende voeding. Eten dat in elkaar is geknutseld bevat allerlei stoffen waar je niet op zit te wachten! 

Antidepressiva en hersenschade

In het onlangs verschenen boek 'The sedated society' bewijzen 10 gerenommeerde experts dat antidepressiva voor de meeste mensen niet werken en dat ze bovendien zelfs permanente hersenschade kunnen veroorzaken. Ook wordt smeuïg verteld over gemanipuleerde testresultaten en het wegmoffelen van ongewenste testuitkomsten.

De auteurs beweren ook dat antidepressiva lange termijn schade aan het brein veroorzaken, die blijvend kan zijn als de patiënt gestopt is met slikken. Als patiënten stoppen met de medicatie en ze zich belabberd voelen, krijgen ze nog weleens te horen dat dit te maken heeft met het feit dat de ziekte niet meer wordt onderdrukt. Volgens de auteurs van The sedated society is het echter zo dat psychiatrische medicijnen hoogst verslavend zijn, en dat de symptomen door het afkicken komen. Deze afkickverschijnselen kunnen zelfs jaren aanhouden.
 


Misschien zouden de bijwerkingen van bijvoorbeeld SSRI’s nog enigszins acceptabel zijn, als deze pillen echt effectief zouden zijn en daadwerkelijk een depressie zouden verlichten. Maar er is geen onderzoek dat dit duidelijk bevestigt, aldus de auteurs.

Hoe kunnen we dan veilige en effectieve hulp geven aan kinderen en volwassenen met een depressie?  Co-auteur en hoogleraar psychologie Peter Kinderman (University of Liverpool) denkt dat de oplossing ligt in de terugkeer naar een benadering die gericht is op de emotionele behoeften van mensen, in plaats van het gebruik van medicatie gebaseerd op een onbewezen theorie.


Wat voor antidepressiva geldt, geldt eigenlijk voor alle medicatie. Blijf kritisch, vraag door en blijf voor jezelf nagaan of de medicatie die je slikt nog nodig is!


Vind je de info in deze nieuwsbrief interessant? Kijk dan ook eens op www.natuurwerkt.nl. In de blogs vind je nog veel meer wetenswaardigheden!

 
Copyright © 2017 Natuur Werkt!, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list

Email Marketing Powered by Mailchimp